تشییع باشکوه پیکر رهبر شهید، تنها یک آیین سوگواری نبود؛ بلکه به صحنهای کمنظیر از همبستگی، وفاداری و نمایش سرمایه اجتماعی ملت ایران و دوستداران ایشان در منطقه تبدیل شد. حضور میلیونی مردم در شهرهای مختلف ایران و همچنین بدرقه تاریخی در عراق، بار دیگر نشان داد که پیوند میان رهبری و بخش بزرگی از مردم، فراتر از معادلات سیاسی و تحلیلهای روزمره است؛ پیوندی که ریشه در باور، اعتماد، هویت و خاطره مشترک یک ملت دارد.
این بدرقه عظیم، تنها وداع با یک شخصیت سیاسی نبود؛ وداع با رهبری بود که دههها در حساسترین و پرالتهابترین مقاطع تاریخ معاصر ایران، سکان هدایت کشور را در دست داشت. شخصیتی که با صبر، دوراندیشی، شجاعت، سادهزیستی و اتکا به مردم، از پیچهای دشوار عبور کرد و در برابر فشارهای سنگین سیاسی، اقتصادی و امنیتی، استقلال و عزت ایران را به اصلی خدشهناپذیر تبدیل ساخت. از همین رو، آنچه در خیابانهای ایران و عراق دیده شد، بیش از آنکه یک احساس زودگذر باشد، تجلی سرمایهای از اعتماد بود که طی سالیان متمادی و در پرتو بینش و منش این بزرگمرد شکل گرفته بود.
این حضور گسترده، آن هم در شرایطی که کشور با فشارهای اقتصادی، تهدیدهای امنیتی و پیامدهای جنگ و بحرانهای منطقهای روبهرو است، حامل پیامی روشن بود. مردمی که با وجود دشواریهای معیشتی، گرمای هوا، مشکلات زندگی و نگرانیهای روزمره، با شور و احساس مسئولیت در این بدرقه تاریخی شرکت کردند، نشان دادند که میان گلایههای اقتصادی و تعلق خاطر به آرمانهای ملی و دینی خود تفکیک قائل هستند. آنان ثابت کردند که ممکن است از مشکلات معیشتی رنج ببرند، اما قدردان رهبری هستند که نماد عزت، استقلال، اقتدار و حفظ تمامیت کشور بوده است.
در چنین بزنگاههایی، وظیفه سیاستگذاران و مدیران کشور بیش از هر زمان دیگری سنگین میشود. اگر مردم با این شکوه و عظمت، وفاداری و همراهی خود را به نمایش گذاشتهاند، شایسته است که این اعتماد بزرگ با تصمیمهای بزرگ پاسخ داده شود. امروز زمان آن است که همه ارکان حاکمیت، فارغ از اختلاف دیدگاهها و رقابتهای سیاسی، تمام توان خود را برای کاهش مشکلات اقتصادی، رفع موانع تولید، ایجاد امید، مبارزه با فساد، افزایش شفافیت و بهبود کیفیت زندگی مردم به کار گیرند.
بی شک این مردم بیش از هر چیز شایسته آرامش، امنیت اقتصادی و آیندهای روشن هستند. قدردانی واقعی از این حضور تاریخی، تنها در سخنرانیها و پیامهای تشکر خلاصه نمیشود؛ بلکه در تصمیمهایی معنا پیدا میکند که آثار آن در سفره مردم، اشتغال جوانان، ثبات اقتصادی و افزایش امید اجتماعی دیده شود.
تاریخ بارها ثابت کرده است که ملت ایران در لحظههای حساس، با وحدت و ایثار از کشور و ارزشهای خود دفاع کردهاند. اکنون نیز این بدرقه بیسابقه، سرمایهای ملی است که باید آن را غنیمت شمرد؛ سرمایهای که حفظ آن، نیازمند تدبیر، عقلانیت، همدلی و تلاش بیوقفه برای گرهگشایی از زندگی مردم است.
اگر این پیام بزرگ مردمی به درستی شنیده شود، این مراسم باشکوه تنها پایان یک دوران نخواهد بود، بلکه میتواند آغاز فصلی تازه در حکمرانی باشد؛ فصلی که در آن، همراهی مردم با گشایش در زندگی آنان پاسخ داده شود و سرمایه عظیم اعتماد عمومی، به پشتوانهای برای پیشرفت، انسجام ملی و آیندهای بهتر برای ایران تبدیل گردد. بهترین پاسداشت آن بدرقه تاریخی، خدمت صادقانه به مردمی است که نشان دادند در روزها سرنوشتساز، همچنان بزرگترین پشتوانه ایران هستند.

نظر خود را ارسال کنید